Prywatny Ośrodek Terapii Uzależnień i Współuzależnień

Terapia NFZ i płatna:
75/717-47-22
607-431-202
Terapia tylko płatna:
665-058-855
Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień
Popadłeś w hazard? Leczenie w naszym ośrodku to sposób na zdrowie.
powrót do artykułu Tutaj dowiesz się co leczymy i w czym się specjalizuje nasz Ośrodek Terapii zobacz następny artykuł

Lekomania


Lekomania to rodzaj narkomanii. Początki używania są bardzo różne: od leczenia lęku, przez leczenie bezsenności, depresji czy bólu aż do eksperymentów z lekami jako narkotykami. Jak widać początek może być medycznie uzasadniony i u wielu osób rzeczywiście tak wygląda start w uzależnienie.
Do głównych medycznych środków uzależniających należą benzodiazepiny i barbiturany oraz środki przeciwbólowe, szczególnie te, które zawierają opiaty lub opioidy. Wymienione tu leki silnie uzależniają fizycznie i psychicznie. Uzależnienie od leków jest chorobą postępującą, o ile nie zostanie zatrzymane.
Osoby uzależnione od leków zażywają ich coraz większe ilości, wielokrotnie większe niż na początku. Wraz z rozwojem uzależnienia może nastąpić samobójcze w skutkach użycie leków, nawet bez takiego zamiaru. Gdy medyczne stosowanie wymienionych tu leków nie będzie miało wyraźnych granic czasowych i dawek, problemy przez nie redukowane (lęk, niepokój, ból, bezsenność) nie ustąpią, ale będą się nasilały. Osoba uzależniona od leków będzie np. odczuwać lęk z powodu zespołu odstawiennego, niezależnie od tego jakie inne były wcześniej powody lęku.
Nierzadko lekoman nadużywa również alkoholu, odstawiając leki w okresach picia i zatrzymując picie w okresach brania leków. Łączenie tych środków zwiększa prawdopodobieństwo przedawkowania.

Wybrane sygnały świadczące o uzależnieniu:
  • zwiększona tolerancja na leki – używanie coraz większych dawek by osiągną ten sam efekt,
  • przekraczanie dawek zaleconych,
  • natrętne myślenie o lekach i niepokój, że może ich zabraknąć,
  • ukrywanie się z zażywaniem i oszukiwanie, co do ilości,
  • negatywne zdrowotne konsekwencje zażywania, takie jak np. stany odurzenia, przeciągająca się senność (i ewentualna drażliwość), śpiączki, pobyty w szpitalach z powodu przedawkowań, myśli i próby samobójcze,
  • izolowanie się od ludzi i samotność – powiększające się wraz z lekomanią,
  • nieumiejętność innego radzenia sobie z nastrojem, sytuacjami społecznymi, niż za sprawą leków,
  • nasilający się lęk i bezsenność,
  • stany drżenia, bólu, niepokoju aż do stanu paniki w przypadku odstawiania leku,
  • halucynacje, napady padaczkowe. 
przejdz do góry strony